Onderwijs gaat vooral ook over het creëren van een goed klimaat voor ieder kind.
Een klimaat waarin kinderen zich veilig voelen. Ik ben er van overtuigd dat waar het veelal misgaat in het contact met de kinderen, of wanneer kinderen zich niet op hun gemak voelen op school, het systeem daaraan debet is. Niet dat het gemakkelijk is om het voor ieder kind veilig te laten zijn. Dat vergt vakmanschap en vooral ‘ruimte’ voor de leerkracht om het anders te doen.
‘Anders’ om aan te sluiten bij ieder kind.

Loop je binnen de school vast, met je team, de gedragingen van de kinderen? Ik kom graag eens met je in gesprek om te zien waar het anders kan. Leuker (en beter) voor kind en leerkracht! Neem gerust contact met mij op. 

In dat thema schreef ik het volgende dichtseltje.

Ha Juf
Mooi ben ik al geworden he,
vier jaar oud al, het is niet niets.
Zie mij lopen, lachen, praten.
Spelen, kleuren, en op de fiets.

Ik leerde het helemaal zelf
met de liefde van mijn lieve ma
met haar aandacht en de ruimte
kijkt zij mij straks door de ruitjes na

Ha juf, nu kom ik bij je
mag ik blijven wie ik ben?
duw je mij niet te hard een keurslijf in
blijf je rustig wanneer ik ren?

Laat jij me spelen, huilen, lachen
geef je mij ruimte om te leren wanneer ik wil
dwing je mij niet de wolken te kleuren
word je niet boos als ik een keertje gil?

Wees niet ongerust als ik bij het tellen
hier en daar wat cijfers oversla
dat het lezen trager gaat dan, ja wie…
heb vertrouwen dat ik het echt wel een keer gadesla

Dag juf, ik geef je mijn leven, mijn vertrouwen, in jouw handen
geef jij het jouwe dan aan mij
dat wij samen kunnen bouwen
aan een prachtig leven, wij.