Houd ze binnen,
de jongens, de meiden, die buiten de lijntjes kleuren.
Anders zijn, creatiever, brutaler dan de rest.
Grootser zijn dan de school aan kan.
Tegen het systeem aanbotsen, op zoek naar de grenzen.
De grenzen van zichzelf.

Houd ze binnen,
de jongens, de meiden, die niet zo maar excelleren
die niet het voorbeeld voor de school zijn
die onderwerp van gesprek zijn,
door hun cijfers, hun gedrag.

Houd ze binnen,
omdat het makkelijker is ‘to love the beloved ones’ dan ‘to love the unloved ones’.
juist hen, ze hebben het nodig.
Doe je moeite om achter het gedrag te kijken, voel dat kleine hart
leer ze te begrijpen, duw ze niet in het keurslijf
geef ze de ruimte om te zijn wie ze zijn, en help ze.
In hemelsnaam, help ze.
En geef ze niet op.

Laat ze niet vallen, niet vallen door hun gedrag
juist hen niet, hijs ze op een podium voor datgene wat ze kunnen
accepteer de valpartijen, het onderuit gaan, waardeer ze om wat ze zijn.
Maar alsjeblieft, houd ze binnen, geef ze vertrouwen en geef ze een tweede kans,
een derde, een vierde, een vijfde kans.

Vandaag zag ik het verdriet in de ogen van de moeder,
het wanhopige van een moeder wiens vertrouwen werd geschaad, met
het moed der wanhoop, zoekend naar het vertrouwen in de talenten van haar kinderen.

Twee scholen, docenten wiens vak het is de toekomst van kinderen te creëren.
Niet door ze op te geven, maar door hen vertrouwen te geven.
Lieve docenten, houd ze binnen, leer ze begrijpen.
Juist zij die buiten de lijntjes kleuren.
Doe het, en laat je verrassen om te aanschouwen
van wie juist deze kinderen zullen gaan worden.