Ouderbetrokkenheid is een groot en belangrijk goed in de huidige samenleving. Dat gaat natuurlijk veel verder dan de rol van de ouder die hen is toebedeeld in de satirische tv serie ‘de luizenmoeder’. Ouderbetrokkenheid anno 2018 betekent: ouders meenemen in de keuzes en het beleid van de school. Hen informeren, bevragen, mee laten praten en laten meedenken. Uitnodigen tot een dialoog. Immers, school zijn we samen in het belang van de kinderen. Zo ook bij het delen van de zorgen die er tegenwoordig zijn over een goede bezetting van de klassen. 
Wil je eens praten over het organiseren van ‘ouderbetrokkenheid’ in je school. Neem dan gerust eens contact op.
Enkele media houdt de frame gaande dat het draagvlak onder ouders voor de acties af zou nemen. Als directeur bij mijn vorige school was dat geenszins het geval. Misschien goed om te delen hoe we de ouders hadden meegenomen in de acties. Mogelijk dat andere scholen hier bij nieuwe acties aan kunnen werken? (voor zover ze dat al niet deden)

1. Vroegtijdig aankondigen. Ook toen de staking onder voorbehoud was aangekondigd hebben we de ouders hierover geinformeerd. We hebben contact opgenomen met de kinderopvang zodat ook zij voorbereid zouden zijn.

2. Bevraag ouders. Bij iedere actie hebben wij een digitale vragenlijst uitgezet. We vragen hen over verschillende zaken als: bent u voldoende geinformeerd. Weet u voldoende over de achtergrond van deze actie? Staat u achter de actie? De antwoorden geven ons inzicht waar er informatiebehoefte ligt.

3. Informeer ouders van verschillende kanten. Het bestuur heeft de ouders steeds officieel geinformeerd over het standpunt van het bestuur. (tot op heden: volledige steun en doorbetalen van de salarissen). De directie informeert ouders over de stand van zaken en zet enquetes uit. De leerkrachten informeren de ouders over hun zorgen. Maakten daarbij onder andere gebruik van de voorbeeldbrief van POinactie. De oudergeleding van de MR postte een steunbetuiging op onze facebookpagina.

4. Ga in overleg met de ouders over de kinderopvang. Hoewel wellicht formeel niet verplicht: we nodigden ouders uit die moeite hadden met de opvang van hun kind. We gaven hen ook de tip om samen de opvang te verzorgen en wezen hen op de mogelijkheid bij de kinderopvang. We sloten niet uit dat we kinderen op school konden opvangen, bijvoorbeeld door leerkrachten die in principe tegen staken zijn. Uiteindelijk is dit niet nodig geweest.

5. Deel de zorgen over vervullen van vacatures en inval. We zijn normaal gesproken niet de sector die de vuile was buitenhangt. Het mag de zorg van ouders niet zijn, zo hebben we steeds gedacht. Dat was vroeger, nu delen we informatie over het zeer beperkte aantal sollicitatiebrieven en de onmogelijkheid voor vervanging. Ouders krijgen op die manier inzicht in de huidige problematiek.

Vooralsnog heeft het geleid tot hoge percentages aan begrip voor de standpunten (99%) en voor de staking (90%) onder de ouders van deze school.

Dat is mooi, het is namelijk niet alleen onze zorg. Het zou de zorg mogen zijn van alle ouders die het beste met hun kinderen voor hebben.